ماده پیشگیرنده شعله در ساندویچ پانل

توسط

فولادغرب

معرفی

پیشگیرنده شعله اصطلاحی است که برای توصیف یک عمل استفاده می شود.  

این اصطلاح برای یک ماده شیمیایی خاص (یا گروهی از مواد شیمیایی) به کار نمی رود ، زیرا انواع مختلفی از پیشگیرنده های شعله در مواد مختلف تولید شده برای جلوگیری یا کند شدن گسترش شعله های آتش وجود دارد. این مواد معمولاً به عنوان پلاستیک، منسوجات ،فوم ،عایق ،لوازم الکترونیکی، چوب و غیره به عنوان روکش و پوشش بیرونی اضافه می شوند. دو ماده ی پلی استایرن و پلی اورتان که لایه وسطی ساندویچ پانل هستند؛ از مواد پیشگیرنده شعله ی مشهورند که بر اساس کلاس آتش سوزی خود طبقه بندی می شوند و خواص منحصر به فردی دارند.

آنها چگونه کار می کنند؟

فرض می گیریم مواد پیشگیرنده شعله موجود در ساندویچ پانل توسط منبع احتراق مانند جرقه فعال می شوند. آنها با راه اندازی یک واکنش فیزیکی یا شیمیایی که گسترش شعله ها را کنترل می کند، مانع تبدیل شدن جرقه ها به آتش سوزی های بزرگتر می شوند. در حالت ایده آل، این احتمال شروع آتش سوزی را کاهش می دهد یا گسترش آن را به تأخیر می اندازد.

تاریخ

اولین شکل رسمی ثبت اختراع کننده شعله توسط مخترع انگلیسی ابودیا در سال 1735 ایجاد شد.این مخترع انگلیسی، آلوم، سولفات آهن و بوراکس را مخلوط کرد تا از گسترش شعله آتش در پارچه ها و کاغذ جلوگیری می کند.

بازدارنده های موثرتر شعله در قرن نوزدهم توسط جوزف لوئیس گی لوساک ، شیمیدان فرانسوی معرفی شد که بر اساس ایده دما و ارتباط آن با فشار گاز اکتشافات زیادی انجام داد. استفاده از فسفات آمونیوم ، کلرید آمونیوم و بوراکس به عنوان بازدارنده شعله حرکتی پیشگامانه بود و فرمولاسیون وی با استفاده از بورات ها هنوز مبنای درمانهای مدرن است.

پیشرفتها در قرن بیستم با معرفی الیاف مصنوعی - که برخی از آنها دارای ویژگیهای ذاتی پیشگیری از گسترش شعله یا مقاومت در برابر آتش هستند - تغییرات قابل توجهی در صنعت نساجی ایجاد کرد.

بازدارنده های شعله مدرن به صورت مایعات یا جامدات تولید می شوند. این ترکیبات که در اکثر ساندویچ پانل ها وجود دارند، برای موارد زیر طراحی شده اند:

  • از احتراق کامل آتش جلوگیری یا سرعت گسترش آن را کند می کند.
  • مانع احتراق می شود.
  • یک واکنش خود خاموش کننده را آغاز می کند.

واکنشی و افزودنی

مواد مقاوم در برابر شعله را می توان از نظر شیمیایی به یک ماده مقاوم در برابر آتش تبدیل کرد(واکنشی) یا به صورت فیزیکی در یک ماده گنجانید(افزودنی).

با ترکیب پیشگیرنده ی شعله واکنشی در یک ماده از طریق واکنش شیمیایی به وجود آمده؛ این ماده مقاوم به ماده جدیدی تبدیل می شود که ذاتاً در برابر آتش محافظت شدیدی دارد. این دیگر یک ماده جداگانه نیست و به طور دائمی بخشی از موادی است که برای انجام عمل جلوگیری از گسترش آتش استفاده می شوند.

در مورد مواد افزودنی مقاوم در برابر شعله، این مواد از نظر فیزیکی با مواد مورد استفاده مخلوط می شوند.

طبقه بندی مواد پیشگیرنده ی شعله

متداول ترین کلاسهای مقاوم در برابر شعله عبارتند از:

  • هالوژنه (ترکیباتی که شامل هالوژن مانند کلر ، برم ، فلورین) است.
  • بر پایه فسفر
  • بر پایه نیتروژن
  • ترکیبات معدنی و غیرآلی.

مقاوم در برابر آتش یا بازدارنده شعله؟

بازدارنده های آتش و بازدارنده های شعله مدرن اهداف مشابهی دارند - برای کنترل آتش سوزی - اما آنها با روش های مختلف به این هدف می رسند:

مواد مقاوم در برابر شعله مواد شیمیایی هستند که معمولاً بر روی مواد قابل احتراق استفاده می شوند.

از مواد ضد حریق نیز می توان در سطوح استفاده کرد، اما آنها در درجه اول خاموش کننده هایی هستند که مقدار زیادی گرما را جذب می کنند تا هر چیزی که تحت آتش سوزی قرار گرفته است خنک شود. سایر عوامل می توانند با آزاد کردن بخار آب یا دی اکسید کربن از طریق فرآیندی به نام رقیق سازی، با گرما واکنش نشان دهند و آتش را خاموش کنند.

سایر مواد مقاوم در برابر آتش ، پوشش های اماس کننده هستند که به موادی تکیه می کنند که در صورت گرم شدن برای محافظت از موادی که بهعنوان روکش آنها عمل میکنند؛ از طریق واکنش شیمیایی منبسط می شوند.

جنجال های ایمنی و بهداشت

برخی بازدارنده های اولیه شعله از جمله بی فنیل های پلی کلرید (PCB) سمی تلقی می شوند و در بسیاری از نقاط جهان استفاده از آنها ممنوع شده است. تولیدکنندگان به انواع دیگر مواد ضد حریق روی آوردند، اما این موارد همچنین نگرانی هایی را در رابطه با استفاده از آنها در طول فرآیند تولید و روش های ایمنی از نظر زیست محیطی ایجاد کرده اند.

این مطلب چقدر برای شما مفید بود؟

0 از 5 ستاره (0 رای)

بازگشت

دیدگاه‌ها

افزودن یک دیدگاه

جمع 2 و 3 برابر است با؟