نقطه‌ی ذوب فلزات

توسط

دانستن نقاط ذوب فلزات مختلف برای سازنده‌ها و جوشکارها حائز اهمیت است. فلزات به‌تدریج ذوب می‌شوند، زیرا فلز گرما را جذب می‌کند. پیش از اینکه یک قطعه فلز به نقطه ذوب کامل برسد، ممکن است شروع به نرم شدن و پیچ خوردن کند. به‌طور ساده‌تر، ما به‌طورکلی نقطه ذوب فلز را به‌عنوان نقطه‌ای در نظر می‌گیریم که در آن فلز کاملاً مایع (سیال) شده است.

هنگام اتصال فلزات با نقاط ذوب بسیار متفاوت، مانند مس و فولاد، لحیم‌کاری ممکن است انتخاب بهتری نسبت به جوشکاری باشد. در لحیم‌کاری، از مشعل اكسی استیلن برای گرم كردن فلز پرکننده، به‌طور نمونه آلیاژ برنجی، استفاده می‌شود كه نقطه ذوب كمتری نسبت به دو قسمت فلزی دارد. همان‌طور که پرکننده ذوب می‌شود، به داخل محل اتصال کشیده می‌شود و وقتی خنک شد، جامد می‌شود. دو قسمت که به هم وصل می‌شوند هرگز به نقطه ذوب آن‌ها نمی‌رسند و این به این معنی است که اتصال دائمی نیست.

جوشکاری و لحیم‌کاری

جوشکاری فرآیند اتصال دو بخش فلز با گرم کردن هر دو قسمت تا نقطه ذوب آن‌ها و ایجاد استخر ذوب مایع است که در آن مولکول‌های آن‌ها کاملاً مخلوط می‌شوند. یک پرکننده فلزی سومی هم اغلب به استخر ذوب اضافه می‌شود. هنگامی‌که فلز ذوب‌شده خنک و سفت می‌شود، دو قسمت کاملاً با یک پیوند ناگسستنی ترکیب می‌شوند.

دانستن اینکه کدام فلزات قابل جوشکاری هستند و انتخاب بهترین فلزات برای جوشکاری، ممکن است تا حدی به نقاط ذوب آن‌ها بستگی داشته باشد - اگر ازنظر نقطه ذوب تفاوت زیادی داشته باشند- یکی از بخش‌ها سریع‌تر از دیگری ذوب می‌شوند. این می‌تواند باعث ترکیدن در اثر فشار یا ضعف‌های مکانیکی دیگری شود.

 

هنگام اتصال فلزات با نقاط ذوب بسیار متفاوت، مانند مس و فولاد، لحیم‌کاری ممکن است انتخاب بهتری نسبت به جوشکاری باشد. در لحیم‌کاری، از مشعل اكسی استیلن برای گرم كردن فلز پرکننده، به‌طور نمونه آلیاژ برنجی، استفاده می‌شود كه دارای نقطه ذوب كمتری نسبت به دو قسمت فلزی است. همان‌طور که پرکننده ذوب می‌شود، به داخل محل اتصال کشیده می‌شود و وقتی خنک شد، جامد می‌شود. دو قسمت که به هم وصل می‌شوند هرگز به نقطه ذوب آن‌ها نمی‌رسند و این به این معنی است که اتصال دائمی نیست.

 

لیست زیر از نقاط ذوب فلزات معمول و آلیاژهای آن‌هاست که از پایین‌ترین نقطه ذوب تا بالاترین نقطه آورده شده‌اند (توجه داشته باشید که نقطه ذوب بسته به ترکیب دقیق آلیاژ متفاوت خواهد بود):

 

سرب یکی از کمترین نقاط ذوب از هر فلز را در 621 درجه‌ی فارنهایت (327 درجه‌ی سانتی‌گراد) دارد.

 

آلومینیوم نقطه ذوب نسبتاً کمی دارد 1218 درجه‌ی فارنهایت (659 درجه‌ی سانتی‌گراد). وقتی فلزات آلیاژی به آلومینیوم افزوده می‌شوند، نقطه ذوب آن می‌تواند به‌طور گسترده‌ای از حدود 848 فارنهایت تا 1230 فارنهایت (453 درجه‌ی سانتی‌گراد تا 666 درجه‌ی سانتی‌گراد) تغییر کند. اضافه کردن آلومینیوم به فلزات دیگر نیز باعث کاهش نقاط ذوب آن‌ها می‌شود.

 

برنز: 1675 درجه‌ی فارنهایت (913 درجه‌ی سانتی‌گراد). برنز مقاوم حاوی مس، به‌علاوه سرب و روی است که نقطه ذوب آن را به 1790 درجه فارنهایت (977 درجه سانتی‌گراد) کاهش می‌دهد. برنز سیلیکون یک آلیاژ برنجی با سرب کم است که به‌طورکلی از 96٪ مس به‌علاوه درصد کمی از سیلیکون تشکیل‌شده است. نقطه ذوب آن 1880 درجه‌ی فارنهایت (1025 درجه سانتی‌گراد) است.

برنج: 1700 درجه‌ی فارنهایت (927 درجه‌ی سانتی‌گراد) برنج، آلیاژی از مس است.

مس: 1981 درجه‌ی فارنهایت (1083 درجه‌ی سانتی‌گراد)

چدن: 2200 درجه‌ی فارنهایت (1204 درجه‌ی سانتی‌گراد)

فولاد:2500 درجه‌ی فارنهایت (1371 درجه‌ی سانتی‌گراد)

فولاد ضدزنگ: 2750 درجه‌ی فارنهایت (1510 درجه‌ی سانتی‌گراد)

نیکل: 2646 درجه‌ی فارنهایت (1452 درجه‌ی سانتی‌گراد)

آهن ورزیده: 2700 درجه‌ی فارنهایت (1482 درجه‌ی سانتی‌گراد)

آهن: 2800 درجه‌ی فارنهایت (1538 درجه‌ی سانتی‌گراد)

تنگستن نقطه ذوب بسیار بالایی برابر با 6150 درجه‌ی فارنهایت (3399 درجه‌ی سانتی‌گراد) دارد، به همین دلیل برای الکترودهای جوشکاری TIG استفاده می‌شود.

این مطلب برای شما چقدر مفید بود؟

0 از 5 ستاره (0 رای)

بازگشت

دیدگاه‌ها

افزودن یک دیدگاه

جمع 2 و 9 برابر است با؟

مطالعه مطالب زیر را به شما توصیه می‌کنیم:

در حال حاضر آیتم‌های خبری وجود ندارند.