خوردگی و دوام مصالح ساختمانی و ساندویچ پانل

توسط تحقیق و توسعه

پدیده‌های شیمیایی و فیزیکی دلایلی برای تغییر ساده یا تخریب پشتیبان‌های فلزی هستند که بدنه محصول را تشکیل می‌دهند. در این مورد، پانل‌ها به دلیل قرار گرفتن دائمی در معرض عوامل خارجی، دچار تخریب نوری و پدیده‌های خوردگی می‌شوند.

تولیدکننده “ساندویچ پانل” به طراحان/نصاب‌ها/کاربران نهایی توصیه می‌کند تا ارزیابی‌های پیشگیرانه عمیقی از شرایط محیطی و میزان قرارگیری محصولات در معرض عوامل مخرب انجام دهند.

برای دستیابی به حداکثر دوام، کارایی و راندمان پانل، انتخاب‌های طراح در جهت مقابله یا حداقل کاهش اثرات پدیده‌های ذکر شده، بسیار تعیین‌کننده خواهد بود.

خوردگی ناشی از قرارگیری در معرض جو صنعتی (توجه: این مورد فقط برای سقف‌ها صدق می‌کند)

خوردگی شیمیایی هم توسط برخی گازها (دی‌اکسید گوگرد، اکسید گوگرد، اکسید نیتروژن) موجود در هوا که از دودکش‌ها، لوله‌های هواکش و/یا دریچه‌های تهویه نشت می‌کنند و هم توسط شوری موجود در محیط‌های دریایی ایجاد می‌شود. در حضور سقف‌های فلزی، پدیده خوردگی توسط آبی که در صورت کم بودن شیب آبگیر، راکد می‌ماند، آغاز می‌شود. لایه آبی که روی سقف باقی می‌ماند، عناصر تهاجمی پخش شده در جو را در خود حل می‌کند و این عناصر هنگام تماس با تکیه‌گاه فلزی، باعث خوردگی آن می‌شوند. برای افزایش مقاومت در برابر خوردگی شیمیایی، از عناصر فلزی ساخته شده با آلیاژهای ویژه مقاوم در برابر خوردگی (آلومینیوم، فولاد ضد زنگ، روی تیتانیوم و غیره) استفاده می‌شود. همچنین، حفاظت بیشتری با اعمال رزین‌های مصنوعی، لعاب‌ها و روی بر روی سطح فلزات به دست می‌آید.

خوردگی ناشی از تهویه دیفرانسیلی (تفاوت تهویه)

فرآیند خوردگی زمانی ایجاد می‌شود که روی سطح یک فلز، اختلاف پتانسیل الکتریکی بین یک بخش با اکسیژن بیشتر (هوا دهی شده) و یک بخش با اکسیژن کمتر ایجاد شود. نواحی با هوا دهی بیشتر، کاتدی‌تر از نواحی با هوا دهی کمتر هستند که به دلیل آندی بودن، دچار خوردگی می‌شوند. این پدیده می‌تواند، به عنوان مثال، در ورقه‌های سقف یا دیوارهای فلزی پیش رنگ شده رخ دهد. در هر نقطه ناپیوستگی در رنگ، که بیشتر به دلیل حذف بی‌دقت بقایای فلزی در مراحل مونتاژ ایجاد می‌شود، اکسیداسیون بیشتری رخ می‌دهد که باعث شروع یک فرآیند خوردگی موضعی “حفره‌ای یا نقطه‌ای” می‌شود. این خوردگی با سرعتی بسیار بیشتر از آنچه که برای یک ورق فلزی محافظت نشده دیده می‌شود، در طول زمان پیشرفت می‌کند. راه حل این مشکل، دقت بسیار زیاد در تمیز کردن محل ساخت و ساز، به ویژه برای سقف‌ها است.

خوردگی الکتروشیمیایی فلزات بر اثر “تماس دو فلزی”

این نوع خوردگی می‌تواند در صورت تماس با فلزات مختلف، مثلاً فلزاتی که اجزای آب‌بندی، لوازم جانبی نصب و تکیه‌گاه یک پوشش را تشکیل می‌دهند، رخ دهد. این پدیده زمانی رخ می‌دهد که در حضور محلول‌های الکترولیت که با دو فلز مختلف در تماس هستند، اختلاف پتانسیل الکتریکی بین آن‌ها ایجاد شود. رفتار جفت فلزی به صورت یک سلول است که در آن یک فلز به عنوان آند و دیگری به عنوان کاتد عمل می‌کند و در طول زمان این فرآیند منجر به حل شدن بخش آندیک خواهد شد. این نوع خوردگی، “خوردگی گالوانیکی” نامیده می‌شود. قرار دادن واشرهای ساخته شده از مواد غیر رسانا بین دو فلز، خوردگی ناشی از تماس مستقیم دو فلزی را در صورت عایق‌بندی کامل، کاهش داده یا از بین می‌برد. با این حال، باید به خاطر داشت که شرایط خوردگی شیمیایی نیز می‌تواند روی سقف ناشی از جریان آب باران ایجاد شود. یک نمونه از این نوع، فرآیندهای خوردگی است که بر روی ناودان‌ها و لوله‌های پایین‌رو از جنس فولاد یا آلومینیوم در زیر سقف‌های مسی ایجاد می‌شود. این خوردگی به دلیل اکسیدهای حل شده مس در آب باران ایجاد می‌شود.

خوردگی ناشی از ناخالصی‌های سطحی

این پدیده معمولاً در آلیاژهای فلزی رخ می‌دهد که حضور آلودگی‌هایی از فلزاتی که نسبت به فلز پایه رفتار کاتدی دارند، موجب تشکیل یک جفت گالوانیکی در حضور آب می‌شود. این جفت گالوانیک منجر به انحلال قسمت‌هایی از فلز اطراف آلودگی خواهد شد. این نوع خوردگی‌های موضعی اغلب در آلیاژهای آلومینیوم مشاهده می‌شود، زیرا آلومینیوم نسبت به فلزات اصلی آلیاژ خود رفتار آنودی نشان می‌دهد

خوردگی ناشی از جریان‌های سرگردان

این نوع خوردگی یک فرآیند الکتروشیمیایی است که در سازه‌ها یا قطعات فلزی ساختمان‌ها رخ می‌دهد که در معرض جریان‌های سرگردان قرار می‌گیرند. این جریان‌ها ممکن است از طریق شبکه‌ی سیستم الکتریکی ساختمان پراکنده شوند یا از طریق زمین وارد شوند (به‌ویژه در نزدیکی خطوط راه‌آهن و تراموا). نواحی ورود جریان به عنصر فلزی معمولاً رفتار کاتدی دارند، در حالی که نواحی خروج جریان رفتار آندی دارند و در نتیجه دچار خوردگی می‌شوند. این پدیده همچنین می‌تواند به دلیل اختلاف پتانسیل الکتریکی ایجاد شده بین قطعات، فرآیندهای خوردگی قابل توجهی را به وجود آورد. در ادامه، رفتار خوردگی برخی از انواع مواد مورد استفاده در ساخت ورق‌های سقف را بررسی خواهیم کرد.

4-3-1- مهار پدیده‌های خوردگی فلزات

در ادامه (جدول شماره 2)، رفتار برخی از انواع مواد مورد استفاده در ساخت ورق‌های سقفی را از نظر خوردگی مشاهده می‌کنیم. استانداردهای UNI EN 10169، طبقه‌بندی محیط‌ها و سرعت نسبی خوردگی را گزارش می‌کنند.

جدول شماره 2-رفتار خوردگی برخی از انواع مواد مورد استفاده در ساخت ورق‌های سقف

نوع اتمسفر گروه‌های خوردگی گروه‌بندی مقاومت خوردگی
ساحل دریا آلوده و مرطوب دریا(خارجی) صنعتی(داخلی-خارجی) شهری(خارجی) روستایی (خارجی)
            بسیار کم C1- RC1
          آلودگی محدود، میعان کم C2-کم RC2
    شوری کم SO2 کم آلودگی متوسط   نرمال C3- RC3
    شوری متوسط SO2 متوسط     C4-زیاد RC4
  آلودگی متوسط   SO2 زیاد     C5-I-بسیار زیاد RC5
شوری بسیار زباد   شوری زیاد       C5-M-بسیار زیاد  



تولیدکننده “ساندویچ پانل” ضروری می‌داند و از این رو به طراحان / نصابان / کاربران نهایی اطلاع می‌دهد که لازم است به طور دوره‌ای (حداقل سالانه و به صورت مستند) محصول را برای بررسی وضعیت نگهداری آن بازرسی کنند. پانل‌ها باید به طور دوره‌ای تمیز شوند تا از تجمع آب، تراکم، ناخالصی‌ها، مواد آلی مانند برگ‌ها و غیره یا هر ماده‌ای که برای دوام پوشش فلزی مضر است، جلوگیری شود. در صورت مشاهده پدیده‌های تخریب، لازم است برای بازگرداندن شرایط عمومی اولیه، بلافاصله اقدامات فوق‌العاده انجام شود (به عنوان مثال، ترمیم رنگ در محل ساییدگی‌ها یا خراش‌های موضعی).

تمیز کردن می‌تواند با آب انجام شود، اما در صورت استفاده از جت تحت فشار، نباید خیلی نزدیک و عمود بر سطوح باشد (به ویژه در مورد پوشش‌های فولادی گالوانیزه پیش رنگ شده)؛ علاوه بر این، در نزدیکی اتصالات، جت آب باید زاویه مناسبی داشته باشد تا از ایجاد نفوذ آب یا آسیب به درزگیری ناشی از فشار جلوگیری شود.

نگهداری دوره‌ای مناسب باید برای سیستم‌های نصب (محکم کردن پیچ‌ها در صورت لزوم، پس از هرگونه انبساط یا جابجایی سازه‌ای، بررسی هرگونه اکسیداسیون قسمت‌های برش زاویه‌دار و بررسی وضعیت درزگیرها) در نظر گرفته شود. در صورت وجود عوامل تهاجمی، باید در بازرسی پانل‌ها دقت ویژه‌ای شود تا به دوام آن‌ها آسیبی نرسد. اگر فرورفتگی یا خراشی به دلیل عوامل تصادفی وجود داشته باشد، سطح باید به سرعت ترمیم و رنگ‌آمیزی شود. در محیط‌هایی با سطوح رطوبت بالا یا در صورت وجود نشتی آب، سطح باید به طور کامل با محصولاتی که به سطح رنگ شده آسیب نمی‌رسانند و با استفاده از برس غیر سایشی تمیز شود.

4.3.2 مهار رنگ‌ها و پوشش‌های خورنده

پانل‌های فلزی عایق “ساندویچی” عمدتاً دارای دو لایه فلزی هستند که یکی رو به محیط بیرونی و دیگری رو به محیط داخلی قرار می‌گیرد. انتخاب کیفیت رنگ‌آمیزی روکش فلزی، عاملی تعیین کننده است که طراحان، نصابان و کاربران نهایی در مرحله طراحی پوشش ساختمان باید به آن توجه کنند و حداقل تمامی عوامل/نکاتی که در این راهنمای فنی با عنوان “یادداشت‌های کلی” جمع‌آوری شده است را به دقت ارزیابی کنند. این نکات به عنوان یک راهنمای مفید در نظر گرفته می‌شوند، اما به هیچ وجه نمی‌توانند جایگزین تخصص طراحان، نصابان و کاربران نهایی شوند.

مشخصات مورد نیاز برای این دو روکش می‌تواند بسیار متفاوت باشد. کیفیت پوشش باید بر اساس عملکرد از پیش تعیین شده، با توجه به شرایط محیطی و میزان قرارگیری در معرض عوامل مختلف، ارزیابی و انتخاب شود.

بازار طیف گسترده‌ای از رنگ‌ها با ویژگی‌های متفاوت را ارائه می‌دهد و در برخی موارد، ضمانت‌های دوام به طور مستقیم به شرایط استفاده مرتبط است. این “راهنمای فنی” در این فصل، فقط چند نکته را برای اطلاعات عمومی ارائه می‌دهد، اما توصیه‌های فنی خاصی را پیشنهاد می‌کند که می‌تواند مستقیماً از کارخانجات فولادسازی تولید کننده مواد خام به دست آید، زیرا آنها تنها کسانی هستند که می‌توانند راه حل‌های ایمن و تضمین شده ارائه دهند.

الف) پیش رنگ‌آمیزی

فرآیند پیش‌رنگ‌آمیزی به روش کویل کوتینگ (Coil Coating) انجام می‌شود که در آن رنگ‌آمیزی به صورت رول انجام می‌گیرد. در این فرآیند، ابتدا یک لایه رنگ پایه به نام پرایمر (Primer) که حاوی رزین‌های اپوکسی با مقاومت بالا در برابر شرایط خورنده ناشی از رطوبت و مواد شیمیایی تهاجمی است، روی نوار فلزی اعمال می‌شود. لایه پرایمر به‌عنوان لایه ضدخوردگی اصلی عمل می‌کند، اما نمی‌تواند به‌عنوان لایه نهایی استفاده شود، زیرا در برابر اشعه ماوراء بنفش مقاوم نیست و ممکن است دچار تخریب شود. بنابراین، یک لایه دوم رنگ برای محافظت از پرایمر اعمال می‌شود. در واقع، سد اصلی ضدخوردگی، لایه پرایمر است، زیرا لایه رنگ نهایی تا حدی نفوذپذیر است.

لایه پرایمر در هر دو طرف نوار فلزی اعمال می‌شود، اما تنها در صورتی که نوار فلزی از هر دو طرف پیش‌رنگ‌آمیزی شود. در موارد رایج‌تر که نوار فلزی تنها از یک طرف پیش‌رنگ‌آمیزی می‌شود، پرایمر فقط در سمتی که لایه رنگ نهایی اعمال می‌شود، استفاده می‌شود. در طرف دیگر، یک لایه بک‌کوت (Back-Coat) اعمال می‌شود که کیفیت پایین‌تری نسبت به پرایمر دارد و لایه بک-کوت هرگز نباید به عنوان یک عنصر محافظ برای روکش فلزی در نظر گرفته شود.

به خاطر سپردن این نکته مهم است که پیش‌رنگ‌آمیزی می‌تواند در طیف گسترده‌ای از رنگ‌ها انجام شود که توسط برنامه‌ریزان، نصب‌کنندگان یا کاربران نهایی انتخاب می‌شوند. این رنگ‌ها معمولاً بر اساس جداول استاندارد مانند (RAL) انتخاب می‌شوند. با این حال، باید توجه داشت که رنگ نهایی ممکن است بسته به نوع رنگ، درخشندگی، پیگمنت و سایر عوامل، دچار تغییرات (تلرانس) شود. این تغییرات ممکن است حتی با چشم غیرمسلح نیز قابل تشخیص باشند.

تولیدکنندگان، بنا به درخواست خاص طراحان/نصاب‌ها/مصرف‌کنندگان نهایی و با پرداخت هزینه اضافی، پنل‌های پیش‌رنگ شده را با فیلم قابل جداشدن برای محافظت از قطعات در مراحل مختلف جابجایی، حمل و نقل و غیره تأمین می‌کنند. این اقدام احتیاطی توصیه می‌شود و برای حفظ سلامت کامل پنل تا زمان تکمیل نصب مفید در نظر گرفته می‌شود (در هر صورت فیلم باید ظرف 6 هفته از تاریخ آماده‌سازی - اعلام آماده بودن کالا - برداشته شود و در هیچ شرایطی نباید پنل‌ها در معرض نور خورشید قرار گیرند). اگر طراحان/نصاب‌ها/مصرف‌کنندگان نهایی تصمیم به عدم استفاده از این پوشش محافظ بگیرند، تولیدکنندگان مسئولیتی در قبال هرگونه آسیبی که ممکن است به محصول وارد شود، نخواهند داشت. رنگ‌ها به طور معمول از چهار جزء اصلی تشکیل شده‌اند:

  1. حلال‌ها (Solvents): حلال‌ها برای ایجاد سیالیت در رنگ استفاده می‌شوند، به طوری که رنگ به راحتی جاری شده و روی سطح پخش شود. این ویژگی به ایجاد یک لایه صاف و مرطوب قبل از خشک شدن و سخت شدن رنگ کمک می‌کند. حلال‌ها پس از اتمام کار خود تبخیر می‌شوند و در محصول نهایی (پانل ساندویچی) باقی نمی‌مانند.
  2. بایندرها (Binders): بایندرها مواد پلیمری هستند که ساختار اصلی رنگ را تشکیل می‌دهند. به همین دلیل است که رنگ‌ها معمولاً بر اساس نوع پلیمر بایندر مورد استفاده، دسته‌بندی می‌شوند.

انواع اصلی بایندرها عبارتند از:

    • پلی‌استر (PE - HD SUPER POLYESTER): پلی‌استر استاندارد. دارای انعطاف‌پذیری خوب، مقاومت خوب در برابر شرایط جوی و نسبت هزینه به عملکرد عالی است. پلی‌استر اصلاح‌شده (HD) مقاومت بسیار خوبی در برابر گچی شدن (chalking) و تغییر رنگ بسیار محدود در طول زمان دارد.
    • پلی‌یورتان (PU): فیلم‌هایی با سختی بالا و بسیار الاستیک که در برابر عوامل شیمیایی تهاجمی، عوامل جوی و سایش مقاوم هستند.
    • پلی‌وینیلیدین فلوراید (PVDF): مقاومت بسیار بالایی در برابر اشعه ماوراء بنفش (نور شدید خورشید) و عوامل شیمیایی (محیط‌های صنعتی) دارد.
    • پلی‌وینیل کلراید لمینت‌شده (Laminated PVC): برای فضاهای داخلی با شستشوی مکرر، امکان داشتن فیلم‌های غیر سمی و برای تماس گاه به گاه با مواد غذایی توصیه می‌شود. بسیار انعطاف‌پذیر است.
  1. پیگمنت‌ها (Pigments): ضطح نقش دارند.
  2. افزودنی‌ها (Additives): افزودنی‌ها به فرمول شیمیایی رنگ اضافه می‌شوند تا جنبه‌هایی مانند سیالیت رنگ، زمان پلیمریزاسیون، جذب اشعه ماوراء بنفش و براقیت را اصلاح کنند.

 

ب) رنگ‌ها - کاربردها

پلی‌یورتان (PU)

پلی‌یورتان یک ماده بسیار صاف با ضخامت بالا است و به طور فزاینده‌ای برای کاربردهایی که دوام در آن‌ها اهمیت دارد، مورد استفاده قرار می‌گیرد. ضخامت کلی (شامل پرایمر) 55 میکرومتر است که بیشتر از پلی‌استرهای استاندارد است. پلی‌یورتان مقاومت بسیار خوبی در برابر خوردگی و همچنین اشعه ماوراء بنفش دارد. ورق پیش رنگ شده با پلی‌یورتان (PUR-PA) در محیط‌های دریایی و صنعتی سخت، به ویژه در معرض آلاینده‌های با منشاء شیمیایی، استفاده می‌شود. این رنگ مقاومت خوبی در برابر دما (حداکثر 80 درجه سانتیگراد روی سطح پانل) دارد و استفاده از آن با رنگ‌های بسیار تیره توصیه نمی‌شود (به فصل مربوط به دما و رنگ مراجعه شود).

  • رده خوردگی EN 10169: سطح RC5
  • رده محافظت در برابر EN 10169:UV سطح RUV4
پلی‌وینیل کلراید (PVC-P)

پوشش پلی وینیل کلرید (PVC) از نوع “پلاستی‌سول” با ویژگی‌های خاصی از مواد آلی چندلایه است که حفاظت بهینه را تضمین می‌کند. ضخامت نهایی این پوشش تا 200 میکرومتر (شامل پرایمر) می‌رسد و مقاومت بسیار خوبی در برابر سایش دارد. این پوشش به‌ویژه برای سقف‌ها یا دیوارهایی توسعه داده شده است که به حفاظت قوی در برابر خوردگی در طول زمان نیاز دارند و به خوبی در برابر بیشتر حلال‌ها (به جز استون و کتون‌ها) مقاومت می‌کند. این ماده نباید با PVC “پلاستیکی” یا “لمینیت” اشتباه گرفته شود. این نوع پوشش برای دیوارهای داخلی که در معرض اشعه ماوراء بنفش قرار ندارند، مناسب است

  • رده خوردگی EN 10169: سطح RC5
  • رده محافظت در برابر EN 10169: UV سطح RUV2
پلی‌وینیل کلراید پلاستیک شده PVC (F)

این یک لمینت پلاستیک شده پیش‌رنگ شده است که از یک فیلم PVC از پیش ساخته شده با ضخامت 100 میکرومتر تشکیل شده است. این محصول به صورت پیوسته در سیستم رنگ آمیزی کویل اعمال نمی‌شود. برای فضاهای داخلی با شستشوی مکرر، امکان داشتن فیلم‌های غیر سمی و برای تماس گاه به گاه با مواد غذایی توصیه می‌شود. برای دیوارهای داخلی که در معرض اشعه ماوراء بنفش قرار نمی‌گیرند، مناسب است.

  • رده خوردگی EN 10169: سطح RC5
  • رده محافظت در برابر EN 10169: UV سطح RUV2
پلی‌وینیلیدین فلوراید (PVDF)

پلی‌وینیلیدین فلوراید (PVDF) یک هموپلیمر متناوب از وینیلیدین فلوراید است. PVDF یک پلیمر ترموپلاستیک نیمه فلوئورینه با کارایی بالا است که با ویژگی‌های خوب مقاومت شیمیایی در برابر اسیدها و اکسیدان‌های قوی، حلالیت بالا در حلال‌های قطبی، مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش و محدوده کاربرد حرارتی: 40- درجه سانتیگراد / 150 درجه سانتیگراد مشخص می‌شود. PVDF در حلال‌های قطبی محلول است و در برابر اشعه ماوراء بنفش بسیار مقاوم است. همچنین به عنوان یک جزء اصلی در رنگ‌های ضد خوردگی در بخش صنعتی استفاده می‌شود. فقط برای روکش‌های بیرونی و دیوارهای نما که در آن دوام رنگ عامل مهمی است، به ویژه در ساختمان‌های معتبر، توصیه می‌شود. ضخامت کلی (شامل پرایمر) 25/35 میکرومتر است.

  • رده خوردگی EN 10169: سطح RC4
  • رده محافظت در برابر EN 10169: UV سطح RUV4
سوپر پلی استر (HD)

این یک پلی‌استر استاندارد اصلاح شده است که مقاومت در برابر UV و خوردگی را بهبود می‌بخشد. این نوع رنگ برای تمام کاربردهای سقف و دیوار مناسب است. پلی‌استرهای HD معمولاً با حداقل پوشش روی 200 گرم بر متر مربع همراه هستند. ضخامت کلی (شامل پرایمر) 25 میکرومتر است.

  • رده خوردگی EN 10169: سطح RC3
  • رده محافظت در برابر EN 10169: UV سطح RUV4
(استاندارد PE) پلی‌استر

این نوع رنگ، مقرون‌به‌صرفه‌ترین انتخاب استاندارد با ترکیبی از دوام معقول و نسبت هزینه به عملکرد عالی است. ضخامت کلی (شامل پرایمر) 25 میکرومتر است. توسط تولیدکنندگان برای محیط‌هایی که به شدت آلوده نیستند، توصیه می‌شود.

  • رده خوردگی EN 10169: سطح RC2
  • رده محافظت در برابر EN 10169: UV سطح RUV2

(توجه: 1 میکرون (μ) معادل 0.001 میلی‌متر است)



جدول شماره 3

راهنمای دسته‌بندی علائم خوردگی و حفاظت
دسته‌بندی محیطی مطابق با استاندارد EN 10169
زیرمجموعه بندی به
منطقه روستایی (RC2) میزان آلودگی کم
منطقه شهری (RC3) آلودگی متوسط با میزان کم دی اکسید گوگرد و کلرید
منطقه صنعتی از (RC3) تا (RC5) میزان آلودگی زیاد
منطقه دریایی (RC3-RC5) به سه وضعیت دسته‌بندی می‌گردد: (RC3) شوری پایین در محدوده 10 تا 20 کیلومتری از ساحل، (RC4) شوری متوسط در محدوده 3 تا 10 کیلومتری از ساحل، (RC5) شوری بالا در محدوده 0 تا 3 کیلومتری از ساحل.
عامل تأثیرگذار - پرتوهای فرابنفش
زیرمجموعه بندی به
منطقه شمالی واقع در عرض جغرافیایی 37 درجه (RUV3)
منطقه جنوبی واقع در عرض جغرافیایی 37 درجه (RUV4)
ارتفاع ارتفاع بالا، 900 متر بالاتر از سطح دریا (RU3)
ارتفاع ارتفاع بالا، 2100 متر بالاتر از سطح دریا (RU4)
در رده بندی میزان تاثیر اشعه ماوراء بنفش، رده RUV4 بهترین و رده RUV1 ضعیف ترین است



سوالات متداول

مهم‌ترین عوامل ایجاد خوردگی در ساندویچ پانل‌ها کدامند؟

خوردگی ممکن است به‌دلیل رطوبت، گازهای شیمیایی مانند SO₂ و NO₂، تماس فلزات مختلف (خوردگی گالوانیکی)، جریان‌های سرگردان یا تهویه نامناسب ایجاد شود. محیط‌های صنعتی، دریایی و مرطوب بیشترین تأثیر را دارند.

برای افزایش دوام و مقاومت ساندویچ پانل‌ها در برابر خوردگی چه اقداماتی توصیه می‌شود؟

استفاده از پوشش‌های مقاوم مانند PVDF یا پلی‌یورتان، انجام بازرسی و تمیزکاری دوره‌ای، جلوگیری از تجمع آب و انتخاب مواد اولیه با مقاومت بالا از جمله راهکارهای مؤثر هستند.

خوردگی گالوانیکی چیست و چگونه می‌توان از آن جلوگیری کرد؟

خوردگی گالوانیکی زمانی رخ می‌دهد که دو فلز متفاوت در حضور رطوبت با یکدیگر تماس پیدا کنند. با استفاده از واشرهای نارسانا یا عایق کردن نقاط تماس می‌توان از این نوع خوردگی جلوگیری کرد.

5 ستاره (1 رای)

بازگشت به لیست بلاگ

دیدگاه‌ها

افزودن دیدگاه

لطفا 8 و 4 را با هم جمع نمایید.